...گلها هرگز خیانت نمیکنند...

پازل

harimeeshgh22 — Mon, 29 Dec 2008 07:02:18 GMT

گلای خشک تو گلدون اونایی که ریختی بیرون

گفتی بی جونن و خسته یادگار عاشقم بود

عکسای کهنه و داغون اونایی که ریختی بیرون

گفتی تارن و شکسته مال یار سابقم بود

آخه من یه عمره تنهام همه چیم خال و سرده

بگو از عشق چی میدونی زندگی با تو چه کرده؟

تو و اون عروسکا و قصه تلخ یه بازی

من که پازل تو نیستم.اومدی چی رو بسازی؟

نامه هایی از دل و جون همه امضا شده با خون

اونایی که ریختی بیرون مال چشمای ترم بود

منو هم میذاری بیرون وقتی بازیهات تموم شد

نمی خوام با تو بمونم دیگه بار آخرم بود

harimeeshgh22 — Tue, 02 Dec 2008 05:53:18 GMT

تا که بوديم نبودیم کسي
کشت ما را غم بي هم نفسي
تا که رفتيم همه يار شدند
خفته ايم و همه بيدار شدند

امروز هم مثل فرداست؟
سالها بود از آمدنش می ترسیدم و باز
برای پیشوازش ثانیه ها می شمردم
امروز آیا من مسخ خواهم شد؟
یا روزیست مثل دیگر روز
شاید امروز من ز خود بیزارم
اما فردا روزیست مثل دیگر روز
و فردا و فرداها هم...

رفتن به مسلخ عاطفه
چقدر می آزارد کبوتر خیالم را
و تو گویی
انداختن دار مجازات
بتواند بار گناهم را
در نگاه مهربانت
از روان پریشانت بزداید؟
نمی دانم
شاید امروز هم مثل فردا باشد...

نبرد سختی است
جولان پستی در وادی نیکی
تو گویی دیگر نیکی نخواهد بود؟
دیگر پاکی نخواهد بود؟
نمی دانم
امروز هم مثل فرداست
اما دیروز هرگز مثل فردا نبود

تاب بنفشه میدهد طره مشکسای تو

پرده غنچه میدرد خنده دلگشای تو

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز

کز سر صدق میکند شب همه شب دعای تو

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان

قال و مقال آدمی میکشم از برای تو

دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار

گوشه تاج سلطنت میشکند گدای تو

خرقه زهد و جام می گرچه نه در خور همند

این همه نقش میزنم از جهت رضای تو

شور و شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر

کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو

شاه نشین چشم من تکیه گه خیال توست

جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو

harimeeshgh22 — Thu, 27 Nov 2008 05:35:18 GMT

همه عمر بر ندارم سر از اين خمار مستي

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستي

harimeeshgh22 — Sat, 22 Nov 2008 07:10:18 GMT

ای داد از این فریادهای طبق معمول

فریاد از این فریادهای طبق معمول

سمت بهاران هیچ چشمی را نکوچاند

سرسبزی شمشادهای طبق معمول

چشمی نخواهد دید رقص برگها را

تا میوزند این بادهای طبق معمول

من و تو مثل دو تا خط میمونیم

که تو یه دفتر مشق اسیر شدیم

نرسیدیم به هم و آخرشم

تو همون دفتر کهنه پیر شدیم

بی هم و کنار هم روزا گذشت

دستای من نرسید به دست تو

میدونیم که ما به هم نمیرسیم

مگه با شکست من شکست تو

harimeeshgh22 — Mon, 17 Nov 2008 06:27:18 GMT

یک بار به کنار دریا آمدی و

یک عمر امواج دریا به هوای جای پایت به ساحل

دیدن روی گل و سیر چمن نیست بهار

به خدا بی رخ معشوق گناه است! گناه!

آن بهار است که بعد از شب جانسوز فراق

به هم آمیزد ناگه....دو تبسم دو نگاه

نامه ای به خدا...

harimeeshgh22 — Sat, 15 Nov 2008 06:25:18 GMT

مثل همیشه با دستانی تهی و چشمانی دوره گرد تو را می جویم. ولی می دانی که لب هایم

باکره تر از همیشه تو را زمزمه میکنند.

میدانم که میدانی با تو چگونه ام و بی تو چگونه؟

میدانم تو نزدیکترین به من هستی و این گرانجانی من است. کوردلی من است که توان

دیدنت را فراموش کرده ام.

اصلا بگذار با خودم با جهان و با تو صادق باشم.

بگذار بگویم که اشکال از چشمان من است که توان دیدن تو را ندارد.

اشکال از نگاه گمراه من است که غیر از تو را به تماشا ایستاده است.

اشکال از دیدگان هرجایی من است که عادت کرده است در گرماگرم خیابانهای گیج گم

شود.

اشکال از چشمان حقیر من است که نمیتوانند زلالی تو را تماشا شوند و اشکال از قدمهای

کوتاه من است که در سایه تو ندویده اند

نامه ای به خدا

harimeeshgh22 — Wed, 12 Nov 2008 05:16:59 GMT

دلم برایت تنگ است و دلتنگی بهانه خوبیست که ببارم و بفهمم که تو هستی.که دلم برایت

تنگ می شود و من هستم که دلتنگ توام.

دلتنگی من برای تو یعنی ما هستیم. اما من کجا و تو کجا!

شاید جواب تو برای من این است:

/صد راه نشان دادم.صد نامه فرستادم

یا راه نمی دانی. یا نامه نمی خوانی/

به هر حال باز هم دلتنگ توام و دارم برایت نامه می نویسم.

برایت می نویسم در حالی که احساس میکنم از تو دورم و تو نزدیکترین به من هستی

باز هم تو را با زبانی سرشکسته نگاهی سر به زیر و دلی سرازیر میخوانم و میخواهم.

باز هم دلم گرفته است.چرا؟ نمیدانم. فقط میدانم دلم برایت تنگ شده است. برای تو که

عاشقی ات ریش جهان را سپید کرده است.

میدانم.میدانم نه کاری که شایسته تو باشد کرده ام و نه راهی که بایسته تو باشد رفته ام.

ادامه دارد...

harimeeshgh22 — Mon, 10 Nov 2008 07:50:18 GMT

وقتی گریبان عدم با دست خلقت میدرید

وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید

وقتی زمین ناز تو را در آسمان ها می کشید

وقتی عطش طعم تو را با اشکهایم می چشید

من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و دلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود

آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد

آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد

من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

باران

harimeeshgh22 — Sat, 08 Nov 2008 03:23:18 GMT

وای باران باران

شیشه پنجره را باران شست

از دل من اما

چه کسی نقش تو را خواهد شست

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران باران

پر مرغان نگاهم را شست

harimeeshgh22 — Sat, 08 Nov 2008 03:14:18 GMT

آیینه ها دچار فراموشی اند

و نام تو

ورد زبان کوچه خاموشی

امشب

تکلیف پنجره

بی چشمانهای باز تو روشن نیست

من به خود میگویم :

چه کسی باور کرد

جنگل جان مرا

آتش عشق تو خاکستر کرد؟

دفتر عمر مرا

با وجود تو شکوهی دیگر

رونقی دیگر هست

می توانی تو به من

زندگانی بخشی

یا بگیری از من

آنچه را می بخشی . . . .